Λοιπόν… μπορεί οι δισκοκριτικές να προδίδουν πως αγαπάω την
αρρώστεια στην μουσική, αλλά στον κινηματογράφο έχω ευαισθησίες. Για αυτό και
είδα το γαλλικό «Επιστροφή στον έρωτα», το οποίο κανονικά λέγεται “La Delicatesse”, το οποίο με τη
σειρά του σημαίνει ‘’ευαισθησία’’, ‘’λεπτότητα’’ κτλπ, οπότε συμπεραίνουμε πολύ
απλά ότι όποιος μεταφράζει τους τίτλους αυτών των ταινιών απλά γράφει πως θα
ήθελε εκείνος να λέγεται η ταινία. Fine by me, βασικά το πέτυχε κάπως.
Πρωταγωνιστεί η Audrey Tautou, η οποία, έχοντας χάσει το σύζηγό της, πλέον είναι ένα
φάντασμα. Τα αφεντικό της αρχίζει να την πολιορκεί (πόσο κλισέ…), αυτή του το
ξεκόβει με τι μία, σαν να του λέει ουσιαστικά μόνο με το πιστόλι στον κρόταφο,
στο χείλος του γκρεμού και με πιράνχας από κάτω θα δεχόταν να κάνει σχέση μαζί
του, του λέει πως είναι και καλός άνδρας, του δίνει και ένα φιλάκι, happy end και
όλοι στα σπίτια μας.
Μετά γνωρίζει τον Markus, έναν Σουηδό ο οποίος έχει μετακομίσει στην Γαλλία. Τώρα
θα με πείτε γιατί να μετακομίσει κανείς από τη Σουηδία στη Γαλλία. Δεν ξέρω, έχει
και παραξενιές ο κόσμος, πάμ’ παρακάτω.
Τέλος πάντων, για να μην σας κουράζω, τα βρίσκουν τελικά οι
δυό τους, θέατρα, εστιατόρια κτλπ, όλα καλά. Φυσικά όμως υπάρχει λόγος που είναι
κατακριτέες οι σχέσεις μεταξύ υψηλόβαθμων (η δικιά μας) και χαμηλόβαθμων (ο
Σουηδός) στελεχών της ίδιας εταιρείας. Τα πράγματα ίσως γίνουν κάπως περίεργα.
Ειδικά εάν το αφεντικό σου δεν μπορεί να εμπεδώσει ότι έφαγε χυλόπιτα.
Η ταινία σπέρνει (αφού σας την προτείνω εγώ). Σε σημεία είναι
τόσο περίεργα/αλλόκοτα τα σκηνικά, με αποτέλεσμα να γελάς περίεργα, και το κακό
είναι ότι τα θυμάσαι και αφού φύγεις από την αίθουσα, και αρχίζεις να γελάς
στον δρόμο κτλπ. Υπάρχει μια πολλή ωραία ατμόσφαιρα που σου μεταδίδει μια κάποια
αισιοδοξία, κάτι πολύ καλό, οπότες εάν έχετε τις μαύρες σας, σας την προτείνω
ανεπιφύλακτα.
O Francois Damien
(Markus) έχει ταλέντο, στις
πραγματικά άβολες στιγμές σκας στα γέλια με τον τρόπο συμπεριφοράς του, γενικά
μιλάμε για μεγάλο ταλέντο. Απλά κοιτάξτε τη φατσούλα του :
Πώς να μην τον συμπαθήσεις τέτοιον άνθρωπο. Τρομερή ερμηνεία.
Και πάμε τώρα στην μόνη ένσταση.
Η Audrey Tautou έχει πραγματικά πολύ ωραίο πρόσωπο.
Ωραία. Τώρα κοιτάξτε καλά την επόμενη φωτογραφία και πείτε μου πια από τις δύο θα θέλατε στον πρωταγωνιστικό ρόλο.
Είδατε, συμφωνούμε.
Δεν θέλω να ακουστώ σεξιστής αλλά η κυρία στην δεύτερη φωτογραφία (Audrey Fleurot) είναι πολύ πιο γοητευτική από την κυρία Tautou. Η Fleurot παίζει απλά τη γραμματέα του αφεντικού. Κρίμα, απλά κρίμα.



Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου