Αυτό το ποστ έπρεπε να γίνει επιτέλους.
Είναι η πρώτη live ανταπόκριση του blog.
Μεγαλεία.
Μπορεί να μην συμφωνεί μουσικά με τα υπόλοιπα άρθρα, αλλά δεν πειράζει γιατί εγώ πέρασα καλά.
Πάμε λοιπόν...
Καταρχάς οι μπάντες που έπαιζαν (και παίζουν αυτή τη στιγμή που γράφεται το άρθρο) είναι οι εξής :
Spacestorm.
Κρυφά όνειρα.
Astral Riders
Chick 'n' Blues.
Εγώ πήγα στο οχτάμπαλο (πρώτη φορά btw) μόνο για τα κρυφά όνειρα, μιας και γνωρίζω προσωπικά τα 3/5 του γκρουπ και η παρουσία μου εκεί πέρα κρίθηκε απαραίτητη.
Μπαίνω λοιπόν στο οχτάμπαλο χαιρετάω γνωστούς και κάθομαι.Παίζουν ήδη οι Spacestorm,οι οποίοι γενικά είναι πολύ τρου ρε παιδί μου και η τρουίλα τους ξεχειλίζει από τα μπατζάκια τους, τους βλέπεις και γίνεσαι άντρας λέμε.
Αποδείξαμε τον ανδρισμό μας λοιπόν με μεταλ κλασικς που γουστάρουμε ΟΛΟΙ, ο τραγουδιστής τους έχει τρομερή φωνή, ο τύπος τραγούδησε Dio, Dickinson και Barlow και τα έβγαλε ΟΛΑ. Απίστευτος λέμε. O κιθαρίστας επίσης με έκανε να γουστάρω, τρομερά σολίδια έπαιξε ο άτιμος. Ο drummer τώρα έσπασε το snare. Τα συμπεράσματα δικά σας.
Ανέβηκε και ένας τύπος με μαλλί 60-70 εκατοστά και με μπλούζα Cinderella. ΑΧ ΚΑΛΕ. Τέλος πάντων, καλή φωνή είχε το παλικάρι. Απλά λίγο αυτοέλεγχος δεν βλάπτει. Δεν λέω να κάτσεις με σταυρομένα τα χέρια (εάν και εμείς οι blackmetal-άδες το κάνουμε αυτό γιατί ξέρουμε ότι είμαστε υπεράνω), απλά κούλαρε.
Τέλος πάντων, βγαίνουν τα κρυφά όνειρα με μια κάποια καθυστέρηση. Τους είχα ξαναδεί live,οπότε το setlist δεν αποτελούσε έκπληξη. Όχι για εμάς τους ψαγμένους.
Ωραίες επιλογές κομματιών, οφείλω να πω. Καταρχάς η εκτέλεση του I'm Feeling Good τωνMuse είναι από τις καλύτερες που έχω ακούσει. Τι δυναμισμός, τι συναίσθημα, τι ατμόσφαιρα... Έπαιξαν και το Another Brick In The Wall.το οποίο όταν το ξεκίνησαν νόμιζα ότι είναι το eye of the tiger, αλλά τελικά δεν ήταν αυτό γιατί εάν ήταν αυτό δεν θα ήταν το Another Brick In The Wall και δεν θα κάναμε sing-along στο refrain.
Έπαιξαν λίγα και καλά.
Κιθαριστικά μου άρεσαν πολύ, εξαιρετική η συνεννόηση μεταξύ των κιθαριστών, ενώ πανέμορφα ήταν και τα φωνητικά, αν και τα έθαψαν λίγο, σε κάποια σημεία δηλαδή δεν ακουγόντουσαν οι στίχοι πολύ καθαρά αλλά δεν πειράζει. Το rhythm section επίσης ήταν τρομερό, χωρίς λάθη,μπράβο στα παιδιά. Το πιάνο (τι πιάνεις;) επίσης ήταν ωραίο και έδινε αυτό το έξτρα συναίσθημα που σου ανέβαζε τη διάθεση κατακόρυφα.
Ο ήχος επίσης ήταν πολύ καλός, χωρίς βαβούρα και αυτό το ουιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιι που ξεσκίζει τα τύμπανα των αυτίων μας ακόμα και σε χαμηλή ένταση.
Γενικά έχουμε να κάνουμε με μια πολύ ωραία εμφάνιση και αμά τους πετύχετε δείτε τους γιατί σίγουρα θα ξέρετε κάποιο από τα κομμάτια τους και θα περάσετε καλά.
Μετά όμως έφυγα γιατί είχε τον αγώνα. Δηλαδή μέσα σε 2 ώρες είδα live, έγραψαreview και παρακολούθησα αγώνα.
Είμαι σαν τον χάρυ πότερ.
Δεν μετακινούμαι διακτινίζομαι.
